Mythische kracht

Stel je eens voor? 

Hoe zou je leven persoonlijk en professioneel verbeterd zijn als je je brein zou activeren op manieren die je nog niet eerder hebt gedaan? Stel je voor dat je onbewuste intelligenties in je dagelijkse bewustzijn zou kunnen integreren? Hoeveel meer voldoening en verrijking zou er in je leven kunnen zijn? Stel je eens voor. 

Er is niets kinderachtigs aan de mythische kracht van verbeelding. Het is een essentieel onderdeel van je (innerlijke) leiderschapscompetenties. Hoe meer je je fantasie gebruikt, hoe sterker je ‘verbeeldingsspier’ wordt. Je zult verbaasd zijn hoe deze vaardigheid een rijke bron van oneindige mogelijkheden is. 

Onze voorouders waren meester verhalenvertellers. Ze konden goed hun fantasie gebruiken om door mythe hun cultuur, normen, waarden, geschiedenis en inspiratie door te geven. 

De kennis van gisteren alleen is niet voldoende. Verbeelding is essentieel voor iedereen, vooral voor leiders, die niet alleen mensen naar de toekomst moeten leiden, maar die de nog niet bekende uitdagingen moeten voorzien die de mensheid te wachten staan.

Mythen en verhalen:
spreken in beeld

Je kan gemakkelijk een verhaal bedenken vanuit de verbeelding. Het kan variëren van een verfraaiing van je verhaal tot een persoonlijke anekdote die je hebt gehoord, tot een volledige fantasie gebaseerd op een dagdroom. 

Afgezien van levensveranderende drama’s, maken dergelijke verhalen deel uit van een gezond dieet in onze dagelijkse communicatie met andere mensen, hoewel ze snel worden vervangen door het volgende mini-incident of ingebeeld idee. 

Er zijn echter andere soorten verhalen in omloop die de tand des tijds hebben doorstaan, soms duizenden jaren eerder zijn ontstaan, en die over de hele wereld verschijnen in talloze vormen die lokaal zijn aangepast door verschillende culturen. Deze verhalen, algemeen bekend als traditionele mythen, hebben vaak een sociaal element in zich, maar het zijn meer dan louter fantasieën, omdat ze ook een betekenis met zich meedragen die dieper in onze geest kan resoneren. 

Zulke verhalen die door de wijzen zijn gemaakt, vragen om interpretatie. Het sociale element van traditionele verhalen vervult verschillende functies. Zoals de vroege opleiding, het ondersteunen van de normen en waarden van een cultuur of stam, het bieden van entertainment en het in staat stellen van groepen mensen om in tijden van problemen een band te vormen.

De sociale dimensie in een traditioneel verhaal is het vervoermiddel voor de diepere betekenis die op de een of andere manier onze analytische, interpreterende geest omzeilt. Om de schrijver Idries Shah in zijn boek ‘World Tales’ te citeren: 

“Misschien vervult het verhaal vooral niet de functie van ontsnapping, maar van hoop. Het opschorten van gewone beperkingen helpt mensen om optimisme terug te winnen en de verbeeldingskracht te voeden met energie voor het bereiken van doelen: moreel of materieel.” 

Een vruchtbare verbeelding is de bron van al het creatieve denken, dat nog belangrijker is dan kennis. Het is een van de belangrijkste redenen waarom de meeste mensen niet slagen: ze hebben niet geleerd hun creatieve potentieel te gebruiken.

We worden allemaal geboren met een zeer actieve verbeeldingskracht. Als kinderen leven we een paar jaar in een fantasiewereld. Dit is een normale ontwikkeling, maar wanneer het hogere redeneervermogen snel volwassen begint te worden, ontwikkelt het kind zich naar een wereld van realisme. 

Veel jongeren stoppen in deze fase van hun leven bijna helemaal met het gebruik van hun verbeeldingskracht en anderen maken er op een constructieve manier gebruik van. Dit is waar ouders een zeer belangrijke rol spelen, omdat ze hun kind een creatieve uitlaatklep voor hun verbeelding kunnen geven, of de verbeelding van het kind onderdrukken en remmen. 

In werkelijkheid kan ieder mens zich een voorstelling maken. Dit vermogen kan onderdrukt, vervormd of inactief zijn, maar het is er en het is krachtiger dan wilskracht. 

Wanneer er een conflict is tussen de twee – verbeelding en wilskracht – wint de verbeelding altijd.

“Misschien vervult het verhaal vooral niet de functie van ontsnapping, maar van hoop. Het opschorten van gewone beperkingen helpt mensen om optimisme terug te winnen en de verbeeldingskracht te voeden met energie voor het bereiken van doelen: moreel of materieel.”

Mythe is een belangrijk element in het leven van cultuur, religie, zaken en zelfs een individueel leven.

Culturen over de hele wereld die ontstonden tussen 7000 voor Christus en 800 na Christus (vrijwel allemaal) namen pseudo-historische principes over om de verantwoordelijkheid van mens om mens te zijn te leiden. Een beer hoeft niet te leren hoe hij zich als een goede beer moet gedragen; het heeft geen keus. Mensen hebben instructies nodig en hebben deze verworven door de effecten van menselijk gedrag en het ecosysteem gedurende vele duizenden jaren te observeren.

Sommige delen van het gedrag waren constructief , andere destructief en andere buiten menselijke invloed. Toen de geschreven taal bestond, was deze niet verfijnd genoeg om esoterische, grotendeels emotionele en vragende ervaringen te documenteren. De beste manier om deze observaties te beschrijven en ze vast te leggen als regels om naar te leven, was om verhalen te vertellen – verhalen met melodrama en grimmige oorzaak en gevolg, net als de televisie van vandaag. 

 

Wat betekent het allemaal? Hoe leeft men in overeenstemming?

Mythen zijn representaties van diepgewortelde waarden die iemands bestaan leiden. Een mythe beantwoordt vragen die zo etherisch zijn dat het onmogelijk is om eigenwaarde te kennen zonder. Waarom bestaan we? De dominante reden in de meeste culturen is dat we hier zijn om onze realiteit te verbeteren; we zijn hier om het beter te maken door toewijding en respect voor alle levende wezens. Op een gegeven moment wordt de emotie een brug voor kunst, service en naleving.

Mythen zijn dus een reeks wijze en traditionele verhalen die richting geven aan de grote vragen in iemands leven: de waarom is over- geboorte, dood, liefde, gezelschap, verantwoordelijkheid jegens anderen, inclusief de habitat aarde voor het leven zelf. 

OERKRACHT